حرفی از جنس زمان...

   نیایش   

به حول حالنای یا مقلب القلوبت که میرسم نفسی تازه میکنم...

 و به خاطر می آورم از نفس افتاد گانت را که در آرزوی بارشی مهربان بر کویر سینه هایشان به پنجره چشمها دخیل انتظار بسته اند.

یا مقلب القلوب و الابصار

 آیا وقت آن نرسیده که به رویش جوانه های گندم بر چشمها و قلبهایمان جوانه هایی از نور برویانی؟؟؟

یا مدبر اللیل والنهار

 آیا زمان آن فرا نرسیده که سیب سرخ عشقت را به کاسه آب زندگیمان بیفکنی؟؟؟

یا محول الحول والاحوال

 دیر زمانی است که تنگ بلور صبرمان چشم انتظار ماهی قرمز وصل است.

خدای برگهای سبز!!!

حول حالنا الی احسن الحال!

تیر تو پیکر عباس به آن روز انداخت

این که اندازه تیر است تمام بدنش...

بیایی و خانه بارانی شود از وزش تو...

بیایی و خانه طوفانی شود از طپش من!

   نه این و نه آن...   

اللهم عجل لولیک الفرج!

که نه این یکی و نه آن یکی...

   دعوت   

وقتی دعوت کردی که تحویل سال را با تو باشم دانستم که خبری هست...

دانستم که امسال قرار است این سارای کوچک یکی از سین های هفت سین تو باشد.

لبیک لا شریک لک لبیک!!!

به روی نیزه نشسته

          تمام باور زینب ...

   باران   

باران که می بارد تو می آیی          

  باران گل باران نیلوفر

باران مهر و ماه آئینه                       

  باران شعر و شبنم و شبدر

   دوباره کاروان...   

...و دوباره کاروانی در راه است،

    و از این حوالی می گذرد_

    تا هزار و سیصد و شصت و هشتمین سالگرد

   تولد انسان

را

بر سر نیزه ها به نظاره بنشیند !!

   مسیح   

«من بنده خدایم؛ او کتاب آسمانی به من داده؛ و مرا پیامبر قرار داده است!( آیه 30)
    مرا – هر جا که باشم – وجودی پربرکت قرار داده؛ و تا زمانی که زنده‌ام، مرا به نماز و زکات توصیه کرده است! (آیه 31)
    و مرا نسبت به مادرم نیکوکار قرار داده نه جبار و شقی! »

   ...   

یک قاصدک کنار من آمد کمی نشست
گفتم که صبح این شب یلدا نمی شود
دل های منتظر همه تقدیم چشم تو
امروز بی حضور تو فردا نمی شود